|
Çocuğa ilk sözlü
ifadeleri öğretirken onun her gün içinde bulunduğu ortamdaki
olaylar ve nesneler dikkate alınmalıdır. Sözcük, çocuğa ait
günlük işler, sevdiği oyuncaklar, yiyecekler ve hayvanlar
göz önüne alınarak seçilmelidir.
A. Çocuğun Günlük
Yaşam içindeki Kavranılan Tanımasına ilişkin Etkinlikler
1. Yemek
sırasında yemek hakkında konuşulup çocuk yemeğini yerken her
nesneye dikkati çekilerek daha kolay isimlendirmesi
sağlanabilir, ismi söylenen nesnenin gösterilmesi çocuğun
daha kolay öğrenmesine yardımcı olacaktır.
2. Çocukla
birlikte alışverişe gidildiğinde orada bulunan yiyecekler
hakkında konuşulabilir.
3. Çocukla
birlikte yoğrulabilen maddelerden çeşitli yiyecek figürleri
yapılabilir. Çocuğun sevdiği yiyeceklerin tercih edilmesi
öğrenmesini kolaylaştıracaktır.
4. Çocuğun
yoğurma maddelerinden yapmış olduğu modeller alışveriş
oyununda kullanılabilir. Bu oyun için tahta blok ve karton
kutulardan yararlanılır. Dükkan sahibi ve müşteri rolleri
dönüşümlü olarak çocuklar ve yetişkinler arasından seçilir.
5. Dergilerden
kesilmiş ya da yetişkinlerin çizdiği resimlerden oluşan
yiyecekleri tanıtan bir kitapçık hazırlanabilir.
6. Çocuğun
giyinip soyunduğu zamanlarda kullandığı giysiler yetişkin
tarafından isimlendirilebilir.
7. Giysiler
yerleştirilirken çocuktan yardım etmesi istenebilir. Çocuğa
giyim eşyalarından biri verilerek ismi söylenir. Daha sonra
iki ya da üç giyecek seçilerek bunların isimleri
sorulabilir.
8. Çeşitli
giysiler (elbiseler, pantolonlar, bluzlar, etekler v.s.),
aksesuarlar (şapkalar, kemerler, eldivenler, kolyeler,
yüzükler vs.) kullanılarak aile bireyleri, yakın çevredeki
tanıdık kişiler canlandırılır. Giyinme oyunu sırasında
giysilerin isimleri tekrarlanır ve çocuktan da giysilerin
isimlerini söylemesi istenebilir.
9. Kağıt bebekler
ve bunların giysilerinden oluşan bir bebek oyunu takımı
hazırlanır veya satın alınır. Çocukla birlikte bu giysiler
bebeklere giydirilip, çıkarılabilir ve oyun sırasında
giysilerin isimleri söylenebilir.
10. Çamaşır
yıkama ve çamaşır asma oyunu düzenlenerek, bebek boyu ve
yetişkin boyu giysileri çocuğun yıkarken ve asarken
isimlendirmesi sağlanacak şekilde oyun sürdürülür. Bir kukla
kullanılarak, kuklanın çocuğa yönerge vermesi şeklinde,oyun
çeşitlendirilebilir. Örneğin; "Bebemin eteğini yıka"veya
"Elbiseni ipe as" gibi.
11. Çocuk, hangi
oyuncaklarla oynarsa oynasın oyuncakların isimleri söylenir.
Aynı oyuncaklarla farklı mekanlarda oynaması sağlanır. Aynı
oyuncağın birçok değişik şekli olabileceği de
belirtilmelidir. Örneğin; çeşitli tipte bebekler, değişik
renk ve şekillerde arabalar, kamyonlar gibi.
12. Çocukla
birlikte çeşitli meyve resimlerinden oluşan bir albüm
hazırlanır. Bu resimlerdeki meyvelerin isimleri söylenerek
çocuğa tanıtılır. Çocuktan ismi söylenen meyveyi bulması
istenebilir.
13. Günlük yaşam
içinde evde kullanılan ya da çocuğun kullandığı nesneler
hakkında konuşulur. Nesnelerin, çocuğun bildiği nesneler
içinden seçilmesine dikkat edilmelidir.
14. Çocukla
taklidi oyunlar oynanabilir. Örneğin; kaşıklar, bardaklar,
tabaklar, koltuklar, masalar vb. kullanılarak oynanan
evcilik oyununda oyuncakların isimleri söylenerek çocuğun da
isimlendirmesi sağlanabilir.
15. Çocuğun
günlük yaşamda kullanılan nesneleri tanıması ve
isimlendirebilmesi için bilinen nesneler bir torbaya koyulur
ve çocukla birlikte torbadan nesne seçip, nesneyi tanıma ve
isimlendirme oyunu oynanabilir. "Bak, bu bir kaşık", "Bok
şimdi de bir anahtar buldum" gibi isimlendirmeler yapılır.
Eğer çocuk torbadan seçtiği nesnenin ismini bilemezse, hepsi
torbadan çıkarılıp isimleri tekrarlanabilir. Çocuğa yeniden
denemesi için fırsat verilir. Oyuna çocuğun tanıdığı iki
veya üç nesne ile başlanarak, yavaş yavaş sayısı
artırılabilir.
16. Çocuğa
hayvanları tanıtmak için hayvanat bahçesine gezi planlanarak
hayvanların isimleri söylenebilir ve çıkardıkları sesler
taklit edilebilir.
17. Çocukla
birlikte hayvanların resimleri çizilebilir veya dergilerden
hayvan resimleri kesilerek bir tanıtım kitabı hazırlanır.
18. Çeşitli
bul-yap oyunları ile çocuğa hayvanlar, taşıtlar, meyveler,
giysiler, meslekler, giyecekler vb. tanıtılır, isimleri
öğretilir ve çocuktan da isimlendirmesi istenir.
19. Çocuğun
taşıtları tanıması için oyuncak arabalar, otobüsler,
kamyonlar, trafik işaretleri, köprüler, yollar kullanılarak
oyunlar düzenlenebilir.
20. Çocuğun
yiyecekleri ve yyiyecekleri ve yullanılan malzemelerin
isimlerini öğrenmesi için evcilik köşesinde kullanılan
materyallerle çeşitli etkinlikler düzenlenebilir. Yiyecek ve
içecekler çocuğa gösterilerek isimlendirmesi istenebilir.
B. Sözcük
Çeşitlerinin Öğrenilmesine Yönelik Etkinlikler
Çocuğun iki
sözcükten basit cümleler oluşturmaya başladığı dönemde,
bildiği sözcüklerin çoğunluğu isimlerdir. Çocuk birkaç fiili
ve kendine söylenen cümleleri anlayabilmek için cümle
içindeki bildiği isimlerden yararlanır. Bu dönemde
çocukların sözel iletişimde kullandıkları cümleler iki
sözcüklü ve çocuğun bildiği sözcüklerden oluşmalıdır.
Fiiller isimlerden biraz daha zor öğrenilir. Bu nedenle fiil
içeren cümleleri çocukların anlaması için bazen birkaç kez
tekrarlamak gerekir. Çocukların fiilleri daha kolay
anlayabilmeleri için etkinlik sırasında ne yapıldığı sırayla
söylenmelidir. Örneğin; çocukla dışarıda birlikte iken
"Şimdi merdivenleri çıkıyoruz" "Taksiye biniyoruz" "Eve
geldik" ya da "Evde yemek yiyeceğiz", "Baban uyuyor" gibi
çocuğun daha kolay öğrenebileceği günlük yaşam içindeki
hareketleri ifade eden fiilleri öğrenmesi sağlanır.
1. Çocukla
birlikte bir kitaba bakarken, kitaptaki resimlerde görülen
hareketler hakkında konuşulur. "Bu çocuk koşuyor", "Araba
gidiyor", "Bu çocuklar top oynuyor" gibi hareketleri ifade
eden fiil cümleleri tekrarlanır ya da çocuğa "Bu çocuk ne
yapıyor?", "Adam ne yapıyor?" gibi fiil cümlelerinin
ifadesini gerektiren sorular sorulabilir.
2. Çocuğa oyun
sırasında Topu bana at", "Arabayı garaja koy", "Bebeği
yatağına yatıralım, uyusun" gibi bazı yönergeler verilerek,
fiillerin kullanımı arttırılabilir.
3. Çocuğa ben,
sen, o gibi şahıs zamirlerinin öğretilmesi için bir takım
etkinlikler düzenlenir. Örneğin; çocuğa içinde zamirlerin
kullanılabileceği bir öykü anlatılır. Bununla ilgili sorular
sorulabilir. Örneğin; "Ay$e ve annesi parka gittiler. O
parkta salıncağa bindi. Annesi ona yardım etti" vb... "O
nereye gitti?, O kiminle gitti?" vb...
4. Çocuğun bir
günlük tutmasına yardım edilir. Okulda ve evde yaptıklarını
kendisi çizerek ya da dergilerden kestiği uygun resimleri
yapıştırarak bir günlük oluşturabilir. Daha sonra çocukla
günlüğün içindekiler ile ilgili konuşulabilir. Örneğin; "O
(kardeşi) ne giymiş?, Sen parkta ne yaptın?" vb...
5. Aile
fotoğrafları masanın üzerine koyularak onlarla ilgili
konuşulur ve sorular sorularak çocuğun cevap vermesi
sağlanabilir. Örneğin; "Bak bu senin baban, bu da senin
kardeşin" vb... "Bu kim?"- Benim dedem vb...
6. Beyaz kanona
bir çocuk resmi çizilir ve vücut kısımları kesilir. Kesilen
vücut1 kısımları gösterilerek ne olduğu sorulur. Çocuğun "Bu
onun burnu, bu onun eli" şeklinde yanıt vermesi sağlanır.
Daha sonra bu parçalar hazırlanan çocuk resminin üzerine
yapıştırılabilir.
7. Çocuk evcilik
oyuncakları ile oynarken ona çeşitli yönergeler verilebilir,
örneğin; "Bu benim, bu senin, bu da kardeşinin odası. Şimdi
yatağı benim odama, televizyonu senin odana koy" vb...
8. Zaman kavramı
ile ilgili olarak, çocukla günlük yaşantısı içinde
yaptıkları hakkında konuşulabilir. Örneğin; kahvaltı zamanı
ya da oyun oynarken; ne yapıyor olduğu, ne yaptığı ve ne
yapacağı ile ilgili sorular sorulabilir.
9. Birbirini
takip eden olay karları hazırlanır. Örneğin; fidan/küçük
ağaç/büyük ağaç resmi, bütün elma/yansı yenmiş elma/çoğu
yenmiş elma resmi vb... Çocuğa ilk resimler verilir ve diğer
resimlerle beraber doğru olarak sıralaması sağlanabilir.
Öncelikle iki kart ile başlanmalı daha sonra kan sayısı
arttırılmalıdır.
10. Çocukla
birlikte bir günlük tutulabilir. Her gün çocuğun dün ne
yaptığı, yarın ne yapacağı ile ilgili konuşulabilir.
11. Çocuğa zamanı
içeren bir hikaye okunabilir ve bununla ilgili çeşitli
sorular sorularak yanıtlaması istenebilir, örneğin; "Çocuk
ne yaptı?, Annesi ona ne dedi?, Dün ne oldu?" vb...
12. Çocuğa
içinde, alımda, yanında vb... edatların öğretilmesi için
çeşitli etkinlikler düzenlenebilir. Örneğin; yetişkin
yaptığı hareketler hakkında çocukla konuşabilir. "Bak ben
masanın yanındayım" gibi.
13. içinde
çeşitli edatların yer aldığı şarkılar tekerlemeler ve
şiirler çocuklarla birlikte söylenebilir. Şarkıda yer alan
olayları hareketlerle anlatabilmesi için çocuğa yardım
edilmeli, daha sonra ilgili hareketleri doğru olarak kendi
kendine yapması beklenmelidir.
14. Günlük
yaşantı sırasında çocuğa yönerge verilirken, açıklayıcı
olmasına dikkat edilmelidir. Örneğin; "Oyuncakların yatağın
altında", "Çoraplar dolabın içinde" gibi. Eğer çocuk verilen
yönergeyi anlamazsa, yetişkin çocukla beraber yatağın altına
eğilir ve orada olduğunu gösterebilir.
15. Çocuklara
içinde-üstünde-altında gibi edatları tanıtmak amacıyla
resimli hikaye kitapları okunabilir. Hikayede geçen yer
bildiren sözcükler üzerinde durulmalıdır. Resimlere bakarak
çocuğa sorular sorulabilir ve edatları kullanarak cevap
vermesi sağlanabilir.
16. Grup halinde
çocuklarla saklambaç oynanabilir. Odanın dışına bir çocuk
çıkarılır ve diğer çocuklar ona duyurmadan bir oyuncağı ya
da eşyayı belirleyerek, oda içinde bir yere saklarlar. Çocuk
tekrar odaya girdiğinde, çocuklar saklanan eşyanın yerini
tarif ederler. Örneğin; masanın yanında, kutunun içinde
gibi.
17. Yetişkin
çocukla beraber bir mutfak köşesi hazırlayabilir. Oyuncak
masalar, sandalyeler, tabaklar, tencereler, buzdolabı, fırın
vb. malzemeler bu amaç için kullanılabilir. Çocuğa neyi
nereye koyacağı ile ilgili yönergeler verilebilir. Örneğin;
"Tencereyi fırının üstüne koy " gibi.
18. Çocuğa masa,
sandalye, ev, deniz resimleri çizilir. Çocuktan çizilen
resimler üzerine, verilen yönergeye uygun çizimler yapması
istenebilir. Örneğin; "Masanın altına top çiz", "Evin üstüne
baca çiz" gibi.
19. Biri büyük
diğeri küçük olmak üzere iki kutu hazırlanabilir. Yetişkin
çocukla beraber oyuncakları düzeltirken "Bak ben tavşanı
büyük kutuya koyuyorum" der ve tavşanı büyük kutu içine
yerleştirir. Bir oyuncak da çocuğa verilir ve "Oyuncağı
küçük kutu içine koyar mısın?" şeklinde yönerge verilir ve
çocuğun doğru kutu içine oyuncağı yerleştirmesine dikkat
edilir.
20. Evcilik oyunu
oynanırken farklı büyüklükte iki bebek kullanılabilir.
Yetişkin eline bir tabak alır, "Ben büyük bebeğe tabak
veriyorum" der ve bebeğin onuna tabağı koyar. Daha sonra
çocuğa bir nesne verilerek onun da aynı olayı küçük bebek
için tekrarlaması istenebilir.
DEMİR, ABDULLAH,
2005 KAYNAKÇA: Akçemete Gönül, İşitme Güçlüğü Olan Çocuğuma
Nasıl Yardımcı Olabilirim, Aydoğdu Oftset, Ankara, 1999
Baykoç, Dönmez. N. "Dil Gelişimi ve Dil Gelişimini
Değerlendirmede Kullanılan Testler". Çocuk Gelişimi ve
Eğitimi Dergisi, No:1, 1986. Baykoç, Dönmez, N., Arı, M.
"12-30 Aylık Türk Çocuklarında Dilin Kazanılması". Çocuk
Gelişimi ve Eğitimi Dergisi, No:2, 1987. Bloom, L, Lahey, M.
Language Development and Language Disorders. John Wiley and
Sons, USA 1978. Cooke, J., Williams, D., Ed. Latham, C.
Language. Winslow Press, Bicester, 1988. Lawrence, B.M. "Conversation
and Cooperation: Child Linguistic Maturity, Parental Speech
and Helping Behavior of Young Children". Child Development,
Vol:55, 1926-1935, 1984.
Gönderen : Abdullah DEMİR |