Spina
bifida omuriliğin beyinden çıkıp çevresel organlara
taşındığı omurilik kanalındaki açıklık demektir. Spina
bifida' nın başlıca 3 tipi vardır( hafiften ağıra
doğru )
-
1. Spina bifida
okkülta : Bir veya daha fazla omurun arkasında
açıklık olması, omuriliğin ve omuriliğin uzantısı
olan sinirlerin yerinde olması demektir. Klinik
olarak önemli bir deformite değildir.
-
2. Meningosel :
Omuriliğin etrafındaki koruyucu zarların omurgadaki
bir açıktan dışarı çıkması demektir. Bebek doğduğu
zaman sırtında bir kese ile doğar. Sinir hasarı
yoktur veya çok azdır, cerrahi olarak tamir edilir.
-
3. Myelomeningosel
: Spina bifidanın en ağır formudur. Omuriliğin
kendisi ve zarları, omur açıklığından dışarıya
çıkmıştır. Bazı vakalarda omuriliği içinde taşıyan
deri ile örtülüdür, bazen omurilik ve etrafındaki
zarlar tamamen açıktadır
Sıklığı
İnsanların % 20
kadarında spina bifida okülta vardır. Ancak bu
hastaların büyük çoğunluğunda hiçbir belirti yoktur,
ve insanların çoğu spina bifida okülta olduğunu
bilmez. Diğer iki tip spina bifida ise oldukça
önemlidir. Diğer iki tip omurga açıklığına " spina
bifida manifesta" adı da verilir. Myelosel ve
myelomeningosel her bin doğumda bir görülür.
Bunlarında büyük çoğunluğu ( % 95 ) myelomeningosel
şeklindedir.
Özellikleri
Spina bifidanın en
ağır formu olan myelomeningoselin belirtileri; bu
belitiler spina bifidalı omurilik seviyesinin
altındaki belirtiler ve beyin omurilik sıvısı
dolaşımının bozulmasına bağlı belirtiler olarak ikiye
ayrılır.
Myelomeningoselli çocukların % 70 - 90' ında
myelomingoselle birlikte beyin omurilik sıvısı
dolaşımı da bozulmuştur ve buna bağlı olarak başta
büyüme, nöbetler ve görme bozukluğu olur. Hidrosefali
şant ( shunt ) ameliyatı ile kontrol edilir. Bu
ameliyatla beyinde oluşan fazla sıvı karın boşluğuna
verilir. Bu şekilde beyin hasarı, nöbetler, ve körlük
önlenmiş olur.
Hidrosefali spina bifada olmaksızın da görülebilir
ancak bu iki durum sıklıkla birlikte görülür.
Eğitim imkanları
Spina
bifada sık rastlanan bir anomalidir. Yakın zamanlara
kadar mylomeningoselli çocuklar doğumdan kısa bir süre
sonra ölürdü. Ancak günümüzde doğumdan hemen sonra
yapılan şant ameliyatları ve spinal tamir bu
çocukların ölmesini engellemiştir. Sıklıkla bu
çocuklar daha sonra da çok ciddi operasyonlar
geçirmektedirler. Bu sebeple bu çocukların eğitim
programları esnek olmalı ve onların tıbbi bakım ve
rehabilitasyon izlemeleri ile uyum göstermelidirler.
Myelonemingoselli pek çok çocuk için en önemli sorun
mesane ve barsak kontrolüdür, temiz aralıklı
kateterizasyon ( TAK ) gerekebilir. TAK'ın öğrenilmesi
ve uygulanması özel bir eğitim ve dikkat gerektirir.
Bazı çocukları çok erken yaşta bile kendi kendine
kateterizasyonu öğrenebilir. Başarılı bir mesane
tedavi programı çocuğun normal okula gitmesini ve
toplumlaşmasını sağlayabilir.
Bazı
çocuklarda hidrosefaliden dolayı öğrenme problemleri
olabilir. Keza bu çocuklar dikkat eksikliği, anlama ve
ifade etme güçlüğü, okuma ve hesap bozuklukları olan
çocuklara erken müdahale daha sonraki okul başarısı
için oldukça faydalıdır.
Bu
çocukların okulla entegre olabilmeleri için okul
ekipmanı ve müfredatta bazı ayarlamalar yapmak
gerekebilir. Yine bu çocuklar için çevresel ve mimari
engeller önemli sorunlar oluşturur. Myelonemingoselli
çocukların mobiliteyi de bir şekilde öğrenmeleri
gerekir. Bunun için tutulan seviyeye ve omurilikteki
lezyonunun derecesine göre bir hedef tespit edilmeli
ve bu hedefe ulaşılmaya çalışılmalıdır. Bu çocuklar
baston yardımı ile brace lerle ( alt seviyeler ) yada
tekerlekli sandalye ile mobilize olabilirler.
Spina
bifida daki gibi fiziksel engeller çocukların
davranışsal ve sosyal gelişmelerinde çok derin etkiler
bırakır. Kişisel gelişim için aileler, öğretmenler,
fizyoterapistler ve eğitimin diğer elemanlarına büyük
görevler düşer.